Merensben's Weblog

Dit blog gaat over Ben natuurlijk. Maar van wie ís Ben dan…
Nou, van mij…

En ik ben Francis.
Ik ben een single moeder van een zoon van 14, woon op de Veluwe, werk op Apenheul en dit jaar begin ik met de HBO opleiding voor Veterinair Homeopaat.

Al van kinds af aan (m’n 10e zo’n beetje, dus dat is al weer héél lang geleden) rijd ik paard en ben ik in m’n vrije tijd bezig geweest met paarden. Van manegelessen tot ‘verzorgpaard’ en groom van een springruiter tot het trainen en showen van de Quarter van iemand anders. Jaren ‘engels’ gereden maar nu zo’n 17 jaar geleden de overstap naar ‘western’ gemaakt. Nooit spijt van gehad.
Op m’n 30e ging eindelijk die meisjesdroom in vervulling en kocht ik mijn eerste eigen paard. Eerst alleen shetlander Pino, maar niet lang daar na volgde Paint merrie Fly (Spring Bid Flygirl). Bij Fly heb ik met de hengst van een vriendin (Mr Jeta Scribbles) een heel goed gelukt veulen gefokt, Dutch Design (Dot). Door m’n scheiding heb ik Fly moeten verkopen, maar met Dot heb ik jaren niet geheel onverdienstelijk op binnen en buitenlandse Paintshows geshowed. Dot werd meervoudig Nederlands Kampioen Halter, heeft meerdere Grand en Reserve titels op haar naam, haar beide Halter ROM’s al op 2 jarige leeftijd behaald. En de planning was dit showen onder ‘t zadel voort te zetten.
Maar door problemen met het custom zadel wat ik had laten maken, kwam er een kink in de kabel. De lol ging van het rijden en zowel Dot als ik raakten gefrustreerd. Ik omdat ik weer even ‘back to basics’ wilde, even niet meer showen, maar buitenritten en misschien trainen voor een TREC wedstrijdje. Dot, omdat Dot nou eenmaal die showdiva is die ze is… barnbeauty die geshowed en mooi gevonden wil worden. Dus uiteindelijk Dot met veel pijn in mijn hart verkocht aan iemand die ook graag wilde showen maar niet het geschikte paard had. Voor Dot was dat beter en er komt een dag dat je je kind de wijde wereld in moet sturen om op eigen benen te staan.

Maar toen was ik paardloos… niks te rijden, niks te trutten, niks te verzorgen. En dat kan niet…
Dus uiteindelijk tegen beter weten in tóch maar weer voorzichtig rondkijken en wat daar het gevolg van is, lees je dus hier op dit blog.

Ik heb dit blog voornamelijk gestart om vrienden en kennissen mee te kunnen laten lezen en op de hoogte te houden van Ben’s vorderingen.
Maar ook voor anderen kan het leuk zijn om mee te lezen en wie weet, kunnen mijn ervaringen iemand anders helpen, of iemand anders inspireren toch voor dat ene paard te gaan, ookal zeggen anderen dat je hem beter kunt laten staan.

Soms moet je gewoon je hart volgen, ookal schreeuwen je vrienden, familie en zelfs je eigen verstand nog zo hard dat je het niet moet doen.