Merensben's Weblog

Enige tijd geleden heb ik Vera Wayper gevraagd of zij contact wilde maken met Ben. Vera heeft eerder toen ik Ben pas had heel kort gekeken of ze kon achterhalen wat zijn trauma veroorzaakt had, maar heel veel kwam daar toen niet uit omdat Ben niet zo veel wilde laten zien.
Inmiddels zijn we een tijd verder, heeft Ben al een hele ontwikkeling doorgemaakt en ik wilde gewoon graag weten hoe Ben zich voelde dus heb een gesprek aangevraagd om te zien of daar iets uit zou komen waar ik wat mee kon.
Het resultaat was zowel ontroerend als herkenbaar.
Hieronder plaats ik de e-mail wisseling zoals die tussen Vera en mij plaats gevonden heeft.
____________________________________________________________________________________________

Hoi Vera,

 

Zou jij voor mij nog een keer contact willen leggen met Ben?

Ik zou graag willen weten hoe hij zich nu voelt, of hij zich beter voelt en hoe hij het op de nieuwe stalling vindt. Begint hij mij een beetje te vertrouwen, en is hij zijn vertrouwen in de mens in’t algemeen een beetje aan’t herwinnen.

 

Momenteel gaat het weer eventjes ietsje minder en ik vermoed ook wel waarom, maar zou graag van hem horen of dat zo is, of wat er precies is dat hij weer even niet wil.

 

Kun je hem ook uitleggen dat dingen als voetjes geven, dierenarts, spuitflessen enz. niet eng zijn, dat ik hem daar geen pijn mee wil doen en er niks engs gaat gebeuren maar dat hij die dingen moet leren voor z’n eigen gezondheid. Ik doe geen enge dingen om hem te pesten of bang te maken, hij hoeft voor mij, ook als ik iets engs doe, nooit bang te zijn, maar er zijn dingen die ik wel móet doen om hem gezond te kunnen houden of lekker in z’n vel. Spuitfles bijvoorbeeld is om straks Endure te kunnen opspuiten zodat hij geen last van mugjes en dazen gaat krijgen en voetjes geven is belangrijk voor de hoefsmid die toch eigenlijk écht nodig een keer in ieder geval z’n voorhoeven moet doen. Kun je hem dat uitleggen of laten zien waaróm ik die dingen probeer te doen? Ik probeer het ook zelf wel te visulaiseren maar ‘t lukt me blijkbaar niet goed. Hij raakt vooral van dingen die ík doe erg van slag (bij enge situaties ‘van buiten af’ ben ik zijn ‘hou vast’, maar wanneer ik iets engs doe (en dat kan zoiets simpels zijn als een onverwachte armbeweging of opspringen ofzo, maar bijv. ook met de plantenspuit sprayen) dan ben ik de ‘boosdoener’ zeg maar, logisch want zijn vertrouwen in mij is natuurlijk zo broos als ‘t maar zijn kan, maar toch zal ik daar een keer verder mee moeten. Hij moest van de staleigenaar eigenlijk ook al lang geent zijn maar dat heb ik tot nu toe weten uit te stellen. Dat enten doe ik dan niet zelf maar ook dat zal zijn vertrouwen in de mens wel weer schaden schat ik in.

 

Verder zou ik heel graag willen weten wat er mis is gegaan met/rond de castratie. Volgens de vorige eigenaar is het daar mis gegaan met hem, daarvoor was hij gewoon ‘normaal’ zeg maar, maar wat er precies is mis gegaan of waarom hij dan zo is geworden krijg ik van hun niet te horen. Kan Ben mij daar meer over vertellen?

Ik wil hem graag homeopatisch gaan behandelen hiervoor maar moet dan eigenlijk iets meer weten over wát er precies is gebeurd tijdens of na de castratie.

 

Verder zou ik van hem willen weten wat hij leuk vindt, wat hij graag wil en wat absoluut niet. Of hij ergens last van heeft of pijn. Moet ik iets doen of laten of zijn er andere dingen die hij nog graag kwijt wil?

 

Wil je hem tot slot ook vertellen dat ik érg  blij met hem ben en hoop dat we de allerbeste vriendjes worden en samen heel veel leuke dingen gaan doen.

____________________________________________________________________________________________

 

 

Ben: 

Het eerste wat hij zegt is dat hij vind dat hij er mooi uitziet nu. Dat is in het verleden wel anders geweest. Hij moest er erg aan wennen om steeds maar weer geborsteld te worden maar hij ziet nu wel in dat hij daardoor er goed uitziet en lekker in zijn vel zit. Hij is erg schuchter en wat verlegen… moeilijk om tot door te dringen. Hij kijkt graag de kat uit de boom en zal niet snel op de voorgrond dringen of brutaal zijn. Hij verschuilt zich graag, wil liever niet gezien worden. Het gaat wel beter en hij probeert echt zijn best te doen om kontakt met mensen te maken maar de energie van mensen beangstigd hem. Hij is enorm gevoelig, gevoelig voor invloeden en alles wat er gebeurd. (Je hebt wel van de hyper sensitive kinderen, daar lijkt hij op) Jemig Francis, hij is niet makkelijk! Hij is echt heeeel gevoelig en zit in een enorme cocon om zichzelf tegen alle invloeden te beschermen. Daardoor zie je niet altijd de Ben die hij echt is.

Oeh en wat een angst , dat gaat echt in golven door hem heen. Aanraking is echt een probleem. Waarom Ben? Waarom heb je daar zoveel moeite mee.

Ik kijk even naar een oudere foto in het begin die in je profiel staat om daar meer uit te halen en ik voel alleen maar angst. Het is net aslof hij een kind uit een concentratiekamp is. Niet gezien worden er niet zijn is het veiligst, dan kan niemand je wat doen. Ik moet ook steeds het gesprek even stoppen, loslaten, hem de rust gunnen en het weer voorzichtig oppakken.

Ik vraag voorzichtig naar zijn verleden maar hij draait wat rond en kan er niet over praten.  Hij heeft echt heel veel verdriet gehad en is daarin totaal geblokkeerd. Iets heeft hem heel veel pijn en verdriet gedaan en dat is al lang geleden.

Castratie: Zo dat is niet zachtzinnig gegaan. Zo gesloten als hij is over zijn verleden zo krijg ik dit meteen te zien. Veel touwen zie ik, vasthouden en hij probeert zich los te maken, paniek! Hij voelt de verdoving inzetten maar wil niet! Hij vecht en vecht en zakt door zijn voorbenen op zijn knieen. Het optrekken van zijn benen doet pijn, dat gevoel van vastzitten en niet mee wegkunnen maakt hem gek. Zie je wel zegt hij.Mensen zijn niet aardig! Daarna is hij ziek geworden met koorts, hij voelt lusteloos aan en laat zichzelf zien met hoofd laag en voelt zich echt ellendig.

Dat heeft lang geduurd voordat hij daar een beetje bovenop was.

Maar vooral het bevestigen van verlies van vertrouwen. Ze wilden hem ook afspuiten maar dat ging niet en hebben het zo gelaten. Hij is echt aan zijn lot overgelaten, niemand heeft meer iets gedaan om de vertrouwens schade te proberen te herstellen. Hem te troosten of de pijn weg te nemen.

Nee, het is niet daar mis gegaan, hij is al eerder getraumatiseerd maar dit was wel de druppel die hem heeft doen besluiten om nooit meer een mens te vertrouwen.

 

Stal; Heeft hij ergens gestaan met een uitloop + box? dat was het fijnste zegt hij. Zelf bepalen waar je kunt staan. Omdat hij zoveel last heeft van de energie van anderen kan het hem soms teveel worden en dan voelt het of hij moet exploderen maar dat kan dan niet, hij kan niet weg. Dan moet hij veel energie steken in het rustig worden. Maar hij vind het ook goed om te leren. Al is elk leerproces voor hem 3x zo lang als voor een ander, diep in zijn hart wil hij heel graag ‘gewoon’ zijn.

 

Ja alles wat een addotionele handeling is (spuiten, inenten, etc) gaat terug naar het trauma en zeker ook naar de castratie. Dat neem het over van hem, dan kan hij neit meer nadenken en alleen maar handelen. Zo ook voetjes geven; is ook een vastpakken wat de vrijheid ontneemt en paniek geeft. dat leidt ook terug naar de touwen om zijn benen van de castratie.

Ik leg hem uit dat de pray nodig is voor de vliegen en dat hij dan niet gestoken wordt en geen jeuk meer heeft. Hij kijkt braaf en belangstellend naar me….. hij laat voelen dat de spray koud is en hem vastpakt (zo voelt het he) alsof er iets om hem heen wordt gegooid. Kun je het niet op de bostel spuiten en dan op hem borstelen?

 

Alles wat je aan hem zou kunnen geven voor verwerking van trauma en loslaten van verleden is misschien hulpzaam. Verder moet je heel veel rekening houden met zijn gevoeligheid. Dat geeft hem een knoop in de maag. Misschien Honeysuckle van Bach? en Aspen…

 

Happen: Hij kijkt mij verbaasd aan (hahaha) Ja soms is het wel dat je de grens bereikt heeft maar hij heeft je ook gehapt omdat je dat met vrienden doet, even uitdagen. Toch zou ik het niet toelaten maar stel je grens wel vriendelijk, alle toenadering is ook weer een hele stap voor hem. Misschien negeren of ‘toevallig’ reageren zonder hem een blinde paniek te geven dat hij alle muren weer optrekt.

 

Ik vraag Ben of hij blij is en hij zegt dat hij zijn best doet. Blij gevoel kent hij niet echt, hij zoekt innerlijke rust en dan zal hij blij zijn. Hij is wel happy met zijn leven nu maar blijft moeite houden met het moeten doen van dingen. Maar ooit ziet hij zichzelf wel bereden worden en door het bos rijden…..

 

Dat jullie bij elkaar zijn is een bijzonder combi en een leerweg voor beiden. Het is niet makkelijk en jullie moeten beide heel hard werken om een gezamelijke taal en omgang te ontwikkelen die voor jullie samen voldoende is.

Maar ook samen een innerlijke rust vinden, de jouwe anders dan die van Ben.

Lees over hyper gevoeligheid bij mensen en ik denk dat je daar veel uit zou kunnen halen voor Ben. Hij zoekt harmonie en wijsheid om zijn weg te kunnen vinden.

 

Dag Ben, (oja, de naam is best ok) ‘ik ben’ zegt hij……..

Oooh dat is wel heel treffend en mooi gezegd! En nu moet hij lachen, whow hij komt zowaar los! Ik krijg er tranen van in mijn ogen en kippevel ! Ja zeg dat maar heel vaak, Ben! Want jij mag er echt zijn…..

Hij is blij met dit gesprek omdat hij echt zijn best doet om het te snappen en hij nu een beetje beter begrijpt wat jij wil. En dat hij ook begrip voor jou moet hebben, niet alleen in zichzelf moet zitten.

 

Dag lieve Ben!

___________________________________________________________________________________________

 

 
Oeh wow… tranen….Veel bevestiging. Ik had inderdaad begrepen dat hij erg ziek is geweest na de castratie, ontsteking o.i.d. dus dat kan goed kloppen. Dat de castratie zelf niet zachtzinnig gegaan is had ik niet anders dan verwacht eigenlijk.

Eerder trauma… tja, daar kan ik dan niks over zeggen, maar gevangen worden uit een wilde kudde en op stal gezet worden, handtam gemaakt worden en op transport… Allemaal traumatische dingen die misschien ook niet op de aller paardvriendelijkste manier gedaan zijn.
Bach krijgt hij, Honeysuckle, Star of Bethlehem, Aspen heb ik maar krijgt hij nu niet, ik heb er Elm en Water Violet bij als ‘karaktermiddelen momenteel. Maar ik kan Aspen toevoegen of die twee vervangen voor Aspen.Uitloop met box was in Putten inderdaad, maar dat was vandewinter een drekbende. Ik ben nu bezig geweest met een plek waar dat weer is (uitloop met schuilstal) maar dan beter, maar daar zijn geen andere mensen dan alleen de eigenaar en alleen twee merries als gezelschap. Ik twijfel dus erg of dat op dit moment de juiste stap is. Ik heb zelf het idee dat andere mensen e.d. wel goed is voor Ben nu, zodat hij toch leert dat mensen niet zo gevaarlijk zijn. Mandy is begonnen hem buiten te zetten omdat ik volgende week een paar dagen naar Frankrijk vertrek en dat gaat goed.
Ik overweeg dus eigenlijk om eerst nog in pension te blijven en nu nog niet voor die in/uit plek te kiezen.
Verder heb ik vandaag misschien een huis gevonden waar ik vrijdag ga kijken, da’s bij Holten en als dat door gaat kan hij bij huis komen te staan, daar is stalling voor een paard mogelijk. Daar zou ik het voor hem dus zo kunnen maken als hij wil, ik moet dan alleen wel een weidemaatje zoeken want ik neem aan dat hij ook niet helemaal alleen wil blijven staan.
 
Dat het happen ook deels uitdagen en ’speels’ bedoeld is verwachtte ik ook wel. Hij draafde op het wandelingetje door het bos (eerste keer dat we zo wandelden) ook ineens aan en ik interpreteerde dat ook echt al een vrolijke ‘uitbarsting, Ben die éven de muurtjes naar beneden liet gaan…Ik moet zelf idd ook nog meer innerlijke rust zien te vinden als ik met hem bezig ben. Ik probeer wel rustig te blijven maar wil zo graag en mijn ‘drukte’ is dus vaak meer enthousiasme. Ik moet ook niet té enthousiast belonen als hij iets goed doet, daar wordt hij direct weer onzeker van… ‘t moet allemaal heel ‘zen’ inderdaad… Ik ga proberen het bekappen en enten zo lang mogelijk uit te stellen totdat hij dat ook iets beter aan kan. Ik ben momenteel met voetjes geven bezig en hoop dat hij daar toch wat meer vertrouwen mee gaat krijgen. Groetjes, Francis

 

Ik hoop echt dat ik hem weer een blij gevoel kan geven, ik doe m’n best.

Nou, ik lees veel dingen die ik gevoelsmatig al vermoedde en dacht en zie hier toch wel veel bevestiging in. Ik had alleen zelf het idee dat hij nu toch wel redelijk happy was (tot op zekere hoogte hoor, hij is idd nog geen vrolijk huppelend paard zeg maar) maar blijkbaar kan daar nog veel verbeterd worden. Ik hoop dat de verhuizing daar aan bij kan dragen, dat hij op een grote wei ook meer z’n eigen plek kan zoeken e.d.

Dank je wel, ik kan hier wel weer wat mee, ‘t bevestigd dat ik zeker niet te hard met hem moet gaan en dat de kleine stapjes die we nu doen ook de beste aanpak is…

 

___________________________________________________________________________________________

Kijk net even in je Blog, dat wilde ik niet van te voren om vooral blanco te zijn als ik een gesprek in ga, maar wat was hij trots op zichzelf met die wandeling!
Hij is net zo trots als jij op hem was, hij vond het geweldig. Heeel spannend maar o zo leuk!

En die Mandy heb ik voorbij zien komen, hij liet mij iemand anders bij zijn box zien toen ik naar de stalling vroeg maar hij zei verder niks over haar dus ik heb het niet genoemd.

Zij is wel ok.

Groetjes, Vera

___________________________________________________________________________________________Fijn dat Mandy ok is, dat vermoedde ik ook al wel, het buiten zetten door Mandy gaat goed, hoewel hij het
wel een beetje gek lijkt te vinden.

Hihi.. ja, ik vermoedde wel dat hij het wandelen leuk vond, daar liet hij ook echt even z’n ‘guards down’ zeg maar. Een ‘vrolijke uitspatting’ (erg groot woord maar dat was het voor Ben wel) door even aan te draven zo ineens en die hapjes waren denk ik idd ook echt uitdagend bedoeld toen. Ik bestraf hem daar alleen met m’n stem voor en een ruk(je) aan het halster… hij accepteerde dat ook gelijk en was daarna weer braaf. Ik blijf dan ook zeker niet boos op hem omdat ik het dus wel begrijp…

___________________________________________________________________________________________

Ja, leuk hé, daar is hij echt vrolijk voor zijn doen hoor!
Een hele mooie stap in de goede richting!

Vond je dat … ‘ik Ben’… niet prachtig… ik was helemaal lamgeslagen, het kwam er zo mooi uit. Het was een moeizaam gesprek, ik heb echt moeten trekken en dan ineens brak hij zomaar open, toen zag ik ook de echte Ben. Die is schitterend, een jonge adolence. Het mooie (of rare) is dat ik soms een mensenbeeltenis krijg van een paard en dat was bij hem heel sterk. Je hebt een bijzonder paard, die geveoligheid moet je koesteren en steunen, dat is iets heel moois. Hij kan heel veel alleen, mist de durf momenteel maar dat zal ik de loop der jaren zeker verbeteren.
Maar je hebt een mooie vent aan de haak geslagen