Op visite bij Ben

Vandaag ben ik aan het eind van de middag op visite geweest bij Ben.
Z’n eigenaar had hem voor de gelegenheid even naar huis gehaald dus hij stond op stal toen ik daar aan kwam. Lekker te vreten en op z’n gemakkie met z’n Andalusische vriend in de stal naast hem.
Toen ik bij de stal kwam ging hij in eerste instantie snurkend naar achteren. Ik was nu duidelijk de vreemde en zij ‘het vrouwtje’.
Natuurlijk is het leuk als een paard je bij zo’n weerzien vrolijk hinnikend van herkenning begroet maar dat had ik bij Ben al niet echt verwacht. Het is nou eenmaal een paard die zich voornamelijk op 1 persoon richt.
Toen we de stal in gingen ontdooide hij wel vrij snel, mocht ik hem al snel aaien en toen ik me een beetje van hem weg draaide en hem weer even ‘negeerde’ draaide hij zijn hoofd ook wel nieuwsgierig naar mij toe. Op een gegeven moment kon je de herkenning wel zien in zijn ogen…
We hebben een poosje staan praten bij het uitloopje wat ze voor de stallen heeft (ideaal zo, lekker bestraat uitloopje en als ze dat open zet kunnen ze via een pad naar een paddock. De wei ligt wat verder van huis af, daar moet ze ze even heen wandelen), Ben kwam af en toe even buiten kijken maar ging daarna weer lekker staan eten in stal (blijft toch zijn grootste hobby). Wel keek hij af en toe nieuwsgierig om het hoekje of we er nog stonden.

Hij zag er goed en tevreden uit en het is wel goed zo allemaal. Ben is nu echt haar paard, heeft het naar z’n zin en voelt zich thuis daar. Rijden gaat ook goed, hij moet nog veel leren en bestendiger worden maar als je nagaat waar hij vandaan komt gaat het gewoon ontzettend goed.
Hij zal altijd wel een bepaalde gebruiksaanwijzing houden, maar al met al is Ben al aardig op weg een redelijk ‘normaal’ paard te worden.

Het was al te donker om nog fatsoenlijke foto’s te maken dus die moet ik jullie helaas verschuldigd blijven.