Weer een berichtje over Ben
Vandaag kreeg ik weer een update van Ben’s eigenaar (dat ‘nieuwe’ laten we nu maar weg). Wel grappig want ik had juist vandeweek met de gedachte zitten spelen om misschien binnenkort toch maar eens bij hem te gaan kijken.
Dit schreef ze:
Het is alweer een poosje geleden dat we elkaar gesproken hebben he. Eigenlijk heb ik ook niet veel te melden, maar ik dacht dat je een kleine update wel leuk zou vinden.
Er is een prachtig paard onder die (ook hele mooie) wollige wintervacht tevoorschijn gekomen! Hij glanst prachtig en ziet er super uit. Een echte eyecatcher! Hij loopt heerlijk in de wei. Ik dacht dat hij het fijner zou vinden om met die hitte overdag binnen te staan en dan ’s nacht naar buiten maar daar was hij het helemaal niet mee eens. In de wei (in de schaduw van de bomen) heeft ie het prima naar zijn zin en hij zweet ook verder niet dus dat zit wel goed denk ik. Samen met de shetlander en de geitjes drinken ze dagelijks zo’n 80 liter dus ik sjouw me rot met jerrycans water!
Als ik naar het dorp fiets kom ik langs de wei en dan rent hij altijd het hele stuk met me mee, dat is wel heel grappig! Stiekem is hij toch altijd wel blij om me te zien!
Ik had je foto’s beloofd, die komen ook echt hoor. Helaas is mijn vader nog steeds niet in de gelegenheid geweest om een keer een ‘fotoshoot’ te komen doen. Maar ongetwijfeld komt dat deze zomer echt nog wel…
Bijgevoegde foto is van eind maart maar dan heb je een beetje een idee. Helemaal opgezadeld (dressuurzadel! iets anders lijkt gewoon niet te passen omdat hij zo kort en rond is) en met een bitje in. Ik weet niet of het van de foto af te zien is, maar eigenlijk vond hij hoofdstel en zadel toen al prima. Ik heb er vooral op gelet niet over zijn grenzen heen te gaan. Op tijd stoppen dus en dat werkt nog steeds prima. Allereerst moet hij zijn rug nog meer gaan gebruiken (blijft een aandachtspunt gezien zijn bouw) Hij is verrassend lenig voor zo’n zwaar gebouwd paard vind ik. En snel! Af en toe zie ik hem door de wei scheuren…echt loeihard! Wel een prachtig gezicht hoor! Zolang hij dat maar niet gaat doen als ik er op zit!! maar daar ben ik niet zo bang voor. Hij doet altijd enorm zijn best, echt een harde werker.Ik hoop niet dat het lullig overkomt, maar we genieten nog steeds elke dag van dit bijzondere paard! Kan me ook helemaal jouw gemis voorstellen maar ik hoop dat jij inmiddels ook je draai weer een beetje hebt gevonden. Misschien scheelt het om te weten dat het heel goed gaat met Ben?Uiteraard ben je van harte welkom om hem een keertje op te zoeken. Of wie weet kom ik ooit wel te paard een keer jouw kant op??
De bijgevoegde foto plaats ik hier niet omdat ze me gevraagd heeft dat niet te doen, ze wil liever niet herkenbaar op internet. Maar Ben ziet er goed uit op de foto, oortjes zoals altijd lekker naar voren en zo te zien helemaal ok met alles wat er met hem gebeurt. Het verhaal is ook wel weer helemaal herkenbaar en ik ben blij dat hij het daar blijkbaar naar z’n zin heeft. Ik denk dat ik binnenkort wel een keer ga kijken en uiteraard zal ik dan de camera mee nemen.
juli 9, 2010 bij 06:52
Heerlijk om te lezen hoe goed het met Ben gaat. Jammer dat we de foto niet kunnen zien, maar ik heb er wel een beeld bij. Straalt ook vast iets trots uit, Ben weet zelf altijd wel wanneer ‘ie knap is.
Fijn bericht!!!