Laatste bladzijde…
Vandaag was het dan zo ver. De dag waar ik zo tegenop gezien heb, de dag dat ik m’n maatje weer moet laten gaan. ‘To love is to let go’ zeggen ze, maar poeh wat is dat moeilijk. Toch was ik er best rustig onder vond ik zelf.
Vanochtend al eerder naar de wei gegaan om nog even lekker bij Ben te zijn. Niet echt wat gedaan met hem, beetje geborsteld want hij was voor’t eerst echt goor en vol zand. Staart en manen nog even gedaan en verder alleen wat bezig geweest op de wei, gewoon ‘er zijn’, dat was genoeg. Nog even een kus op z’n neus ‘gestolen’ en even flink in z’n manen gehangen en toen was het wel goed.
Toen zijn nieuwe eigenaren hem kwamen halen heb ik hem zelf op de trailer gezet. Dat duurde iets langer dan normaal, maar goed, elke trailerrit is een verhuizing geweest voor hem en ik stond er natuurlijk niet echt ontspannen bij. Uiteindelijk ging hij toch braaf op de trailer en zijn ze vertrokken.
Toen kwamen wel even de waterlanders… wat een leegte ineens van binnen!
Ik heb Gimly ‘t halster om gedaan en ben even met hem wezen wandelen, even zinnen verzetten.
Toen ik thuis kwam had ik al een eerste berichtje in m’n mailbox van zijn nieuwe baasje:
Alles is prima gegaan onderweg. Ben heeft al kennis gemaakt met de andere paarden en staan nu lekker in de paddock van zijn hooi te knabbelen!
En later ‘s avonds kreeg ik nog een berichtje.
Het gaat super met Ben! Hij staat heerlijk op z’n gemak en zoekt graag het gezelschap van *naam paard* waar hij het goed mee kan vinden. Vanmiddag kon ik hem zonder problemen uit de paddock halen en heb hem lekker wat gepoetst en wat mee getut. Het gaat eigenlijk nog beter dan we hadden gehoopt en we zijn super blij met hem!
Ik ben wel heel blij om dit te horen. Het bevestigt dat ik deze mensen goed ingeschat heb en Ben’s reactie op deze mensen goed aangevoeld. Ik denk dat hij het daar goed gaat krijgen en daar ook echt dat fijne rijpaard gaat worden dat hij diep van binnen is. Hartenbreker die hij is heeft hij in ieder geval het hart van zijn nieuwe baasje al gestolen, gisteren in haar laatste mailtje voor ze’m kwamen halen schreef ze al dat ze nu al helemaal verliefd was op Ben en er erg naar uit keek. Ik ben blij dat zij ook ziet wat ik zag.
Voor mij gaat het boek ‘Ben’ dicht, een ander gaat nu verder met het vervolg…
Eventuele updates van Ben’s nieuwe eigenaar zal ik hier voorlopig nog even blijven plaatsen, voor degenen die dat nog willen volgen.
Lieve Ben, het ga je goed. Er blijft altijd een klein hoekje in m’n hart van jou.
Dag vriend…
The reason it hurts so much to separate is because our souls are connected.
~Nicholas Sparks, The Notebook~
februari 7, 2010 bij 21:14
Een heftig dagje voor je geweest. Het zou heel leuk zijn als we nog wat vervolg van Ben’s nieuwe avonturen zouden kunnen volgen..
Sterkte.
Monique
februari 7, 2010 bij 22:30
Gemengde gevoelens Francis; ik kan het me heel goed voorstellen.
Maar wel super om te horen dat Ben daar al zo op z’n plek is en dat de nieuwe baasjes precies zo zijn als jij had gehoopt.
Heerlijk dat je Gimly en dat je daarmee even je zinnen kon verzetten.
Ook ik zou het leuk vinden om via dit blog nog te horen hoe het Ben vergaat bij z’n nieuwe baasjes.
Voor jou veel sterkte de komende tijd.
En onthou: uit het oog is niet uit het hart.
Hij zal altijd een speciaal plekje in jouw hart blijven houden.
februari 8, 2010 bij 11:03
Dan mag je jezelf wel een heel groot compliment geven dat Ben al zo ver is dat hij de verhuizing en het contact met zijn nieuwe eigenaren zo goed ondergaat. Jij hebt er weer een paard van gemaakt Francis. Hij is blijkbaar patiënt af ook al is nog niet alles opgelost. Zou gaaf zijn als we hem ooit terug zien tijdens bijeenkomsten van het merens stamboek. Ik hoop het oprecht. En de nieuwe eigenaren wens ik heel veel succes en geluk met Ben. En Francis sterkte, je hebt zoveel voor hem gedaan dat dit je echt zeer moet doen. Groeten.
februari 9, 2010 bij 19:18
Sterkte Francis! Ik hoop, net als de schrijvers hierboven, dat we de nieuwtjes nog even kunnen blijven volgen …….
Hartelijke groet,
Karin