Vandaag Ben maar weer even naar stal gehaald. Al z’n vlechten waren los en een rommeltje dus ik wilde z’n manen weer even netjes verzorgen. Verder had ik bedacht dat ik wel es kon kijken wat hij zou doen als ik op een krukje naast hem zou staan.
Eerst maar even z’n manen. Ik was gemeen… Nadat ik ze ontward en met wat rose-oil doorgeborsteld had, waarbij hij zo níet reageerde op de spuitfles terwijl ik toch vrij dichtbij de rose-oil op de borstel spoot, sprayde ik een paar keer rechtstreeks op z’n manen. De eerste twee keer had hij het nog niet helemaal door, de derde keer duidelijk wel. Ik had hem voor de zekerheid wel los gemaakt dus ben nog heel even door gegaan. Ben vond het 10 keer niks en bleef er voor weg lopen dus ben ik maar gestopt en heb hem nog even links en rechs met de spuitbus geaaid, zodat hij toch wat aan het ding gaat wennen. Dat liet hij uiteindelijk wel braaf toe dus maar snel de spuitbus weggezet.
Toen het krukje. Daar had z’n bak met voer al op gestaan en het krukje bleek niet eng of spannend. Ben weer even los gemaakt, krukje (zo’n houten ikea trapje met twee treden) naast hem gezet en op het onderste treetje gaan staan. Geen reactie… Krukje wat meer naast z’n flank gezet, daar waar je opstijgt zeg maar en weer op ‘t eerste treetje. Hij stapte wat weg maar gewoon zoals hij ook weg zou stappen ookal stond er niks… dus weer terug gezet want ik wil wel dat hij gelijk leert stilstaan voor het opstijgen en ik weer terug op m’n krukje. Toen ook maar op ‘t tweede treetje, want Ben vond het niks raar dat ik daar stond. Vanaf die hoogte Ben over z’n rug geaaid, half op z’n rug gaan hangen en met één arm z’n andere flank geaaid en wat geklopt. Hij vond het prima… Nog een keer van het krukje af, opnieuw neerzetten en weer omhoog, nog een keer hangen en arm om hem heen naar de andere kant… ‘t was gewoon allemaal ok. Éven had ik het gevoel dat ik zo m’n been over hem heen kon leggen en weg kon stappen. ‘k Heb het maar niet geprobeerd 
Daarna heb ik hem weer vast gezet en ben met het krukje rechts van hem gaan staan. Vanaf het krukje heb ik toen z’n manen ingevlochten en ook dat was ok. Nadat ik z’n manen gevlochten had en de punten in de Palmers gezet, heb ik zijn maantop zelfs vanaf het krukje geborsteld. Dat ging nog steeds heel braaf dus gelijk ook rechts het krukje nog een keer naast hem en ook vanaf die kant over hem heen gehangen, andere flank geaaid en een beetje geklopt. Ook vanaf rechts gaf dat geen probleem.
Toch wel typisch dat sommige dingen zó eng kunnen zijn en dan zoiets als dit blijkbaar vrij gewoon. Ik wil geen stappen over slaan en wil toch echt eerst nog wat met lange lijnen aan’t werk om hem een stuur te geven (en hem überhaupt aan de lijnen om hem heen laten wennen), maar anders zou je bijna genijgd zijn gewoon op te stappen en weg te rijden. ‘t Is dat ik al zo lang niet meer echt gereden heb (afgezien van een enkel buitenritje in de afgelopen 8 jaar) en niet meer zoveel lef heb…
