Juist besluit

Ik was zelf al tot de conclusie gekomen maar vandaag hoorde ik die ook bevestigd door stalgenoten… Ben doet het super in de nieuwe groep en ik heb de juiste beslissing genomen om hem te verhuizen.

Ben wordt regelmatig spelend met Zippo gesignaleerd en ook met de jonge merrie begint hij vriendjes te worden. In Kay, de fjord heeft hij een krabbelmaatje op gelijke hoogte en al met al begint zich een heel leuk groepje te vormen waarbij iedereen wel naast iedereen kan en wil staan. Ben is – hadden we dat anders verwacht – helemaal verliefd en ‘like velcro’ met de logeermerrie Noa. Die zou eigenlijk morgen weg gaan maar de plannen zijn gewijzigd en nu blijft ze nog zo’n 1,5 week langer. Hopelijk zal Ben niet ál te veel van slag zijn als ze uiteindelijk wel weg gaat.

Het feit dat hij dag en nacht buiten staat lijkt hem ook goed te bevallen, hij ziet er in ieder geval goed uit, minder bolle grasbuik en weer super goed op de mest. Daar ben ik ook wel erg blij mee, het te veel aan gras zat me toch niet helemaal lekker en nu weet ik in ieder geval zéker dat het niet mis kan gaan.

Nog steeds zal ik m’n eigen Penny-gevoel met slecht weer nog even los moeten leren laten, maar ik weet ook dat Ben dat soort weer prima aan kan. De wei is ook wel dusdanig beschut dat me dat een redelijk goed gevoel geeft.
Al met al is het dus wéér zo dat ik door een situatie tot een beslissing gedwongen wordt die uiteindelijk toch weer de juiste stap voor Ben blijkt te zijn.
Er is ‘daar boven’ toch echt iemand die het grote plaatje voor zich heeft en ons stapje voor stapje de juiste richting in stuurt.