Tweede wandeltje

Ik ben zo trots op m’n zwarte prins!
Vandaag was ik eigenlijk van plan om weer even in de buitenbak te wandelen, maar ik kreeg Ben de paddock niet uit omdat Diesel en Bikkel ook mee naar buiten wilden en ik Ben (nog) niet voor me uit door het hekje kan sturen.
Toen Mandy Diesel en Bikkel mee naar stal nam, ben ik dus in plaats van linksaf mee te lopen met hun, rechtsaf geslagen. Eigenlijk om op het zandpad langs de paddock te lopen, maar Ben liep zo makkelijk en vlot mee, dat ik een rondje om de schuur ben gaan lopen. Zo ben ik achter het stallengebouw langs helemaal rond gelopen en dan vanaf de andere kant terug naar stal.
Ben was zó braaf! Hij liep vlot en braaf mee, vond het allemaal wel leuk geloof ik. Hij heeft maar 1 keer stilgestaan, om even naar de paarden in de verte te kijken en te mesten, maar daarna liep hij weer vlot mee.
Zelfs langs de grote veldschuur met het zeil er voor gespannen, wat nu door de wind toch nog behoorlijk ‘golfde’, bleef hij braaf. Het was wel even spannend en hij keek wel, liep wat schuin en wilde ook wel wat vlotter doorstappen, maar hij bleef braaf en goed in de hand. Toen ik tussen hem en de schuur ging lopen was het al beter.
Ik ben zo trots op m’n mannetje…

Dat zo’n wandelingetje toch meer spanning bij hem teweeg brengt dan hij laat merken bleek wel toen ik later op stal de punten z’n manen en voorlok nog even in de Palmers wilde zetten. Normaal kan ik zo naar hem toe lopen, nu liep hij eerst een paar keer voor me weg voor ik zijn manen kon doen. Hij had even genoeg mee gemaakt.
Morgen breng ik hem via dezelfde omweg, maar dan tegengesteld, naar de paddock en daarna weer even een paar dagen niets. Eerst weer even nadenken, verwerken en ‘emmertje leeg laten lopen’.
Stap voor stap komen we zo wel dichterbij ons eerste boswandelingetje.

Close encounter with the Blue Ball

Vandaag had ik een verrassing voor Ben… een grote blauwe fitnessbal om mee te spelen.
Heel erg interessant vond hij hem nog niet, totdat ik de bal een schop gaf en hij door de bevroren grond wat harder doorrolde dan mijn bedoeling was. Ben stond in een hoek van de paddock en kon voor zijn gevoel geen kant op, dus éven dacht ik dat hij door de omheining zou drukken, maar toen de bal tegen z’n kont kwam nam hij een sprong opzij en rende weg. Later liep hij ook weer zelf naar de bal toe, dus zo heel gevaarlijk bleek hij toch niet.
Toen ik de camera al weg had gelegd en Diesel en Bikkel ook al in de paddock stonden (die de bal ook niet zo spannend vonden) stonden ze met z’n drietjes bij de bal en probeerd Ben er nog even in te bijten. Toen dat ook niet lukte ging hij toch maar weer staan kijken waar dat hooi nou eindelijk bleef.

Wel een paar leuke foto’s kunnen maken. Helaas moest ik door de flits op de drie foto’s zonder bal zijn ogen bewerken. Helemaal perfect is het niet geworden, maar toch beter dan die lichtgevende ogen.

Eerste wandeltje

Ben is weer aardig op z’n gemak inmiddels. We trutten lekker door, borstelen gaat hoe langer hoe beter. In eerste instantie dacht ik dat ‘t slechter ging, totdat ik me bedacht dat ik het tegenwoordig los in de stal doe en eerder nog met ‘t touwtje aan’t halster vast. Eigenlijk ging het dus gewoon hartstikke goed. Links blijft hij braaf staan, terwijl hij dus los en zonder halster op stal staat. Rechts loopt hij nog wel es weg, maar reageert wel op mijn ‘ho’ en dan kan ik wel weer gewoon naar zijn rechterkant lopen. Zijn benen doe ik nog wel alleen aan de buitenkant, de binnenkant is nog verboden terrein, vooral achter. Voor gaat het al wel.

Vandaag ben ik voor het eerst met Ben naar de buitenbak gewandeld om daar een paar rondjes met hem te lopen. Hij kan nog steeds af en toe weigeren verder te lopen, dus ik wil daar wat meer mee oefenen, maar durf dat nog niet zo goed op het open terrein. Ik ben erg bang dat hij ergens van schrikt of halverwege niet meer verder wil en zich losrukt. Ten eerste is’t terrein zo open dat hij dan overal heen kan, ook het erf af, ten tweede wil ik gewoon niet dat hij door krijgt dat hij zich kán losrukken.
Dus vandaag terwijl alle andere paarden nog in de paddocks stonden, zodat hij niet alleen was of drang naar stal had wanneer de andere paarden daar wel zouden zijn, ben ik met hem naar de buitenbak gelopen. Daar hebben we es even goed rond gekeken. Er staan lampen langs die Ben wel érg hoog vond, hij stond echt met z’n hoofd in z’n nek naar boven te kijken. De lampen zelf zijn vrij groot dus vallen wel op. Verder was het wel heel raar dat je zo het gebouw naast de bak in kon kijken en het léék zelfs wel of er in dat gebouw nóg een paard liep (grote ramen waarin hij zijn weerspiegeling zag). Hij wilde elke korrel mest die in de bak lag besnuffelen en toen ik dat na 2 keer niet meer toestond wilde hij even niet meer mee lopen. Even leek het er op of hij moeilijk zou gaan doen en protesteren, maar toen ik ‘nee’ zei en een stap opzij deed besloot hij toch maar braaf mee te lopen. Bij elke keer dat hij na even stilstaan (ongeacht of ik zelf ook stil ging staan of dat het zijn initiatief was) weer mee liep heb ik hem de hemel in geprezen en dat leek te werken, hij stapte hoe langer hoe vlotter met me mee. Hij leek zelfs héél af en toe, als we bij het gebouw liepen of hij meende ergens iets spannends te zien, een beetje steun bij mij te zoeken.

Na een paar rondjes vond ik het wel mooi en zijn we lekker naar stal gegaan en heb ik hem nog even rondom in de Cowboy Magic gezet. Ik mocht zelfs z’n voorlok zorgvuldig insmeren en zélfs, terwijl ik voor hem stond, uitborstelen. Vooral dat laatste is wel weer heel knap, want voor hem staan en dan met opgeheven handen iets aan z’n hoofd doen was tot nu  toe nog niet gelukt.. vanaf de zijkan kon ik hem wel aanraken op z’n hoofd, maar van voor nog niet, omdat hij dan de opgeheven hand ziet en daar reageert hij meestal nog vrij sterk op.

Het gaat héél langzaam maar toch heel stiekum wel steeds iets makkelijker. Ik heb even een poosje niks nieuws geïntorduceert en ik denk dat dat wel geholpen heeft. Nieuwe dingen, zoals dit wandelen, wil ik heel geleidelijk introduceren, in de hoop dat hij niet opnieuw in de stress schiet omdat het te snel gaat. Eerst een paar keer zo in de bak, dan es een paar keer over het erf, eventueel samen met Diesel, en dan, maar dan zijn we echt al een heel poosje verder voordat ik dat durf, naar het bos, ook eerst weer samen met Diesel.
Eind februari heb ik een privé les van Vanda Oosterhuis in TTeam, daar verwacht ik veel van, vooral dat ik daarmee stress kan af laten vloeien en hem wat makkelijker kan laten ontspannen. Hopelijk kan ik dan mede met behulp TTeam in’t voorjaar lekker in’t bos gaan wandelen met hem.

‘t Gaat goed

Het gaat goed met Ben. Ik doe niet al te veel met hem en dat lijkt wel even goed te zijn. Hij wordt steeds makkelijker met uit de paddock pakken, hij gaat steeds ‘voorzichtiger’ snoepjes aanpakken (hoewel dat nog steeds behoorlijk onbenullig gaat) en hij komt weer meer op zijn gemak. Dat hij nu samen met een ander paard staat lijkt hem ook goed te doen. Hij heeft nu ook andere buurpaarden en die zijn ook leuk om mee over de balken te klooien dus voor zover ik kan beoordelen heeft Ben het naar zijn zin in de paddock.
Vandaag stond hij met Bikkel, de minishet, in de paddock en ook dat was helemaal leuk.

Op stal gaat het ook goed, ik ben nog steeds bezig met desensibiliseren over z’n hele lijf, achterhand blijft vooral rechts nog wat moeilijk, maar ik ga rustig aan door en dan zal ook dat vanzelf beter worden.
Sinds twee dagen doe ik het halster over z’n oren af en ook dat gaat heel goed. Voorlopig blijf ik het nog even met het losse kopstuk om doen, eerst maar even goed wennen aan het af doen over de oren.

Al met al gaan we dus wel lekker nu. Ik blijf even een week of  twee zo doorgaan, zonder al te veel spannende dingen. Af en toe is Ben nog wat schrikkerig van onverwachte dingen op stal, ik wil dat hij eerst wat meer op zijn gemak is en minder snel gespannen raakt van de omgeving voor ik weer wat nieuws ga verzinnen. Hij is nu eigenlijk nog aan de nieuwe omgeving en omstandigheden aan’t wennen dus daar geef ik hem nog maar even de tijd voor. Hij heeft natuurlijk nog nooit op zo’n ‘drukke’ stal gestaan, met veel verschillende paarden en veel verschillende mensen, alles is nieuw voor hem. En al met al reageert hij daar eigenlijk wel heel goed op als je nagaat dat hij nog maar vrij kort geleden niet eens te benaderen was.

Even rust

‘t Is even rustig met de berichtjes, even niet zo heel veel  te vertellen. Ik doe even rustig aan met Ben, geen nieuwe dingen, even al het nieuwe van de afgelopen weken een beetje laten bezinken en bevestigen. Op stal probeer ik wel al borstelend wat meer te desensibiliseren, maar ook in een heel rustig tempo en niks afgedwongen.
Ben’s emmertje heeft de weken na oud en nieuw behoorlijk vol gezeten en hij krijgt nu even de kans om tot rust te komen, op z’n gemak te raken en te wennen aan de nieuwe routine.
Dan kunnen we over een of twee weken weer voorzichtig nieuwe stapjes gaan doen.

Vreemde mensen

Ben was braaf vandaag en alles ging eigenlijk heel soepel. Hij leert inmiddels wat voorzichtiger snoepjes aanpakken, zolang je’t maar wel goed van je platte hand doet. ‘t Helpt natuurlijk ook wel dat hij nu ook af en toe een snoepje van het baasje van Diesel krijgt, als ze Diesel uit de paddock haalt om wat met hem te gaan doen. Dat heeft ze netjes gevraagd en omdat ik graag wil dat Ben ook aan vreemden went, vind ik het goed dat hij alleen van haar ook wel eens wat krijgt.

Dat Ben vreemden nog wel eng vindt bleek vanavond wel weer met binnen halen. Mandy’s vriend en een stalgenoot stonden te praten, beiden aan weerskanten van het gangpad waar Ben door moest naar zijn stal. Hij moest dus tussen hun door. Dat zag Ben dus niet zo zitten en bleef in eerste instantie staan. Toen ik de lijn langer liet worden en zelf gewoon door liep ging hij in draf tussen hun door en ook zo veel mogelijk aan de kant waar maar 1 persoon stond, stalgenootje had nl. haar dochter naast zich staan.
Eenmaal op stal heb ik z’n staart, manen en voorlok lekker in de Palmers gezet, dus Ben rook weer als een  tropische coctail toen ik weg ging. Volgens mij vond hij ‘t zelf maar zozo, dat luchtje… Een stoere bergpony die ruikt als een gepamperde showpony… ‘t moest niet mogen.

Schrik

Vandaag was een dag van schrik geloof ik.
Vanochtend heb ik Ben voor het buiten zetten eerst weer even lekker getrut, geborsteld, ontklit en in de Cowboy Magic gezet. Even weer een nette pony van maken. Onder het borstelen ging ik ook iets meer naar de binnenkant van z’n achterbeen maar kwam blijkbaar te hoog in z’n lies met de borstel. Hij schrok zó enorm, maakte een paar rondjes door z’n stal en ‘t duurde echt even voor ik hem uiteindelijk op ‘t achterbeen weer mocht borstelen. Ik vermoed dat Ben toch heel instinctief op dat soort plekken reageert, net als vandeweek met het achterbeen en voetjes geven. Dat is een plek waar hengsten elkaar proberen aan te vallen dus eigenlijk was mijn aanraking ‘levensgevaarlijk’.
Gelukkig kreeg ik hem wel weer rustig en was hij súper braaf met halster om doen, dat wordt nu wel steeds ‘normaler’ en ook naar buiten was geen probleem.

’s Avonds met binnen halen ging ook super eigenlijk. Ben en Diesel stonden samen nog buiten terwijl de rest al binnen was, dus ik ook maar een touwtje mee om Diesel tegelijk met Ben mee te nemen. Wist ik tenminste zeker dat hij mee zou lopen en Diesel is zo braaf, dat durfde ik wel aan. Het ging ook súper, Ben liet zich braaf pakken en liep gezellig naast Diesel mee naar stal. Totdat we vlak bij de schuifdeuren van de stal waren.. toen schrok hij ergens heel erg van, ik vermoed van het paard wat ineens in de stal recht voor de ingang stond en de dekens die daar hingen. Die stal was vanochtend nog leeg, maar nu staat de oude merrie van Mandy daar. Zij heeft plaats gemaakt voor Ben, die van stal verhuisd is voor een nieuwe pensionklant, die haar paard naast Ben’s oude buurman wilde omdat beide eigenaren vriendinnen zijn en de paarden bij elkaar de wei in gaan.
Gelukkig had ik de longeerlijn gepakt om Ben op te halen en niet een gewoon touw, dus ik kon Ben laten schieten en een stukje mee terug rennen. Diesel draafde ook weer braaf met me mee terug, die had iets van ‘Oh, nieuw spelletje?’. Ben rende gelukkig niet ver door maar reageerde na een paar keer ‘ho’ roepen. Mandy kwam al aan lopen en nam Diesel over en Ben liep daarna alsnog braaf mee de stal in. Het was ook ‘gewoon’ echte schrik zoals elk paard wel eens ergens van kan schrikken, geen rare Ben-reactie op iets.
Het was dus heel snel weer goed en Ben liep braaf mee de andere kant van de stalgang in. Hij keek wel even links en rechts (“goh, veel paarden aan deze kant”) maar liep vlot mee naar z’n nieuwe stal.
Het eerste wat hij deed in z’n nieuwe stal was checken waar nu de voerbak hing en met een bak voer, een appel en een grote berg hooi voor z’n neus vond Ben deze nieuwe stal helemaal best.

Zwijntje

Ik vermoedde het al gezien de staat waarin ik elke ochtend de stal aan tref, maar nu weet ik het zeker. Ik heb helemaal geen paard, ik heb een zwijntje in vermomming!
Met ingang van vandaag krijgen alle paarden op stal elke donderdag slobber. Hij was vandaag nogal dun uitgevallen, maar dat was niet erg, ik heb z’n appeltje er nog in stukjes door gedaan.. mjammie.
Binnen halen ging weer helemaal goed, Ben kwam weer naar het hek toe in plaats van achterin te blijven staan. Hij liep nog wel even een stukje weg  toen ik naar hem toe liep, maar toen ik ‘ho’ zei bleef hij staan en kon ik wel de lijn zo aanclippen. Met Mandy en Diesel voorop was naar stal lopen nu uiteraard geen probleem.
En toen kwam zweintje Ben tevoorschijn. De slobber (die ook wel een beetje op varkensslop leek) zat hem op’t laatst over z’n hele neus, tot boven z’n ogen en z’n voorlok aan toe. Toen ik na’t vegen terug kwam bij de stal keek hij met een besmeurde kop op zo van ‘MJAMMIE!  hebbienogmeer?!’
Met takt en beleid kon ik het meeste wel van z’n hoofd vegen, maar uiteraard niet met een spons. Nee, alleen met m’n hand mag ik voorzichtig aan Ben’s hoofd komen.

Vriendjes

Vanochtend was Ben weer een stuk beter te pas. Hij stond weer vooraan toen ik de stal in kwam, ik mocht hem weer normaal aaien en borstelen en halster om doen was geen probleem meer. Gelukkig maar, we zijn weer vriendjes.
Vanochtend hadden we namelijk besloten dat Ben vandaag een verrassing zou krijgen…

Met naar de paddock brengen stonden de meeste andere paarden al buiten en wilde Ben nauwelijks doorlopen langs de andere paddocks. Hij wilde naar de andere paarden. Maar uiteindelijk liep hij wel mee.
Groot was zijn verbazing toen even later Diesel zijn kant op kwam lopen en nóg groter zijn verbazing toen Diesel maar zo in zijn paddock kwam! Gewéldig, dat hoofd… HUH??? Een vriendje?? Voor mij?!? Ben vond het helemaal geweldig, liep Diesel gelijk als een puppie achterna (wat hij natuurlijk eigenlijk nog is) en Diesel, ontzettend brave pony die hij is, vind het allemaal wel prima. In het begin kwam er nog af en toe een nichterig gilletje van achter uit de paddock (zal Ben wel zijn geweest) maar tegen de tijd dat ik van stal weg ging stonden de heren al lekker te krabbelen.
Ik ben zo blij voor Ben, hij heeft als geboren kuddepony zo’n behoefte aan gezelschap. Het maakt me ook niks uit of pakken nu lastiger gaat worden, dat Ben overdag gezelschap en afleiding heeft vind ik veel belangrijker.

’s Avonds

Nou, Ben stelt me wel elke keer voor nieuwe uitdagingen zeg. Ben liet zich relatief makkelijk pakken vanavond, liep in eerste instantie weg maar met ‘Ho’ en rustig naar hem toe lopen kon ik hem al vrij snel pakken. Omdat ik niet zeker wist of de clip goed zat en dat wilde checken sprong hij wel even opzij, maar ik kon hem vast houden dus wilde daarna gewoon de paddock uit.

Mooi niet dus. Ben wilde niet mee lopen. Hij bleef stokstijf staan en gaf geen krimp. Even een andere kant op lopen en daarna richting uitgang werkte ook niet, hij bleef direct weer staan, totdat hij uiteindelijk helemaal niet meer liep. Ook rondjes om z’n as draaien werkte niet, hij draaide wel maar zodra het rechtuit ging stopte hij weer. Toen ik hem op iets meer afstand op wilde drijven trok hij zich los. Zul je net zien, uitgerekend vandaag had ik een touw gepakt  i.p.v. de longeerlijn omdat hij altijd braaf mee loopt als ik hem eenmaal heb. Toen hij zich een tweede keer los trok ben ik maar naar binnen gelopen om z’n voerbak te pakken. Ik voelde dat ik een béétje m’n geduld begon te verliezen en dat moet natuurlijk niet, dus maar even de ‘easy way out’. Ondertussen haalde Mandy net de paarden uit de paddock naast hem en met de voerbak was meneer ineens héél vlot in het mee stappen. Zucht… 
‘t Ging zo mooi dus ik vind het eigenlijk wel jammer dat er nu ineens weer zoveel toestanden zijn. Hij moet toch wel  gewoon mee kunnen lopen, ook als er geen voer is of paarden achter blijven. Ik wil uiteindelijk wél met hem ‘t bos in kunnen.

Nou ja, als het niet wil zoals het moet, dan moet het maar even zoals het wil. Ik had me voorgenomen om minstens een week of  twee niks nieuws te gaan doen, dus voorlopig blijven we gewoon even binnen en buiten zetten op de manier die wel lukt en als dat een voerbakje mee betekent, dan moet dat maar even. Eerst maar weer even wat vertrouwen terug krijgen want dat is toch wat beschadigd denk ik. Morgen ben ik later omdat ik moet werken, es kijken of het scheelt als de rest al binnen staat.

Ben is Boos

Ik denk dat Ben toch een beetje boos is op me.
Vandaag wilde het binnen halen ook weer niet. Hij liep niet zo hard voor me weg als gister, liep af en toe zelfs achter me aan, maar ‘t lukte niet echt om dichtbij te komen. Even heb ik staan kriebelen maar toen vond hij het wel weer genoeg en kwam ik niet meer aan hem. Dus maar wat sneller besloten de paddock weer klein te maken. Dat was een goeie zet want toen gaf hij het direct op en kon ik hem zo zonder verdere omhaal pakken.
Toch is hij op stal ook wat terughoudend, maar ook het halster is weer wat ‘enger’. Of het dus echt ‘boos’ is vanwege de tik of dat het scheve halster van gister toch ook mee speelt weet ik niet precies, maar het zal wel weer een combinatie van factoren zijn geweest. We gingen ook eigenlijk al weer te hard (die les zal ik nog wel een paar keer vaker moeten leren ben ik bang).
Morgen maak ik de paddock dus toch maar weer even iets kleiner en we gaan kijken of we Ben vandeweek al samen kunnen zetten met Diesel. Ook Diesels eigenaar leek dat wel een goed idee omdat hij en Ben van alle pensionpaarden qua maat het best bij elkaar passen. Ik hoop dat hij door een paddockmaatje weer wat meer los komt en zich wat meer gaat ontspannen en wat plezier gaat krijgen. Nu is de lol er een beetje uit heb ik het idee. Hij wordt wat mat.
Als beginnetje heeft hij de jollybal van Mandy vast in z’n stal gekregen, als’ie dat leuk vindt krijgt hij er een van zichzelf en voor buiten koop ik een grote bal. Kunnen hij en Diesel samen balletje trappen.
Voorlopig maar weer even een stapje terug dus. Ach, life’s a dance…

Life’s a dance, you learn as you go
Sometimes you lead, sometimes you follow
Don’t worry ’bout what you don’t know
Life’s a dance, you learn as you go

(Life’s a dance - John Michael Montgomery)