Poetsen en knuffen

De afgelopen dagen heb ik een beetje rustig aan gedaan met Ben. Hij had toch wel een stapje terug gedaan van het mopperen van vorige week dus maar weer even rustig opbouwen.
Overigens heeft hij er wel van geleerd, want met hooi voeren is m’n vinger opsteken en nee zeggen nu genoeg om hem een stap achteruit te laten doen en netjes te laten wachten. Dat heeft ‘ie toch vlot opgepikt.

Gisteren wilde ik toch maar weer eens wat meer doen. Meneer vind z’n zaagselbed, ookal is ‘t niet zoals ik ‘t zou willen, heerlijk en zit dagelijks onder het zaagsel, maar vooral aan z’n rechter kant. Dus moest dat maar eens geborsteld worden.
Links benaderen ging weer vrij vlot, ookal wilde hij even weg draaien, dat hebben we toch vrij snel weer goed. Ook het halster kon ik vrijwel direct pakken dus ook dat is niet ‘weg’. Dus touwtje er aan en lekker borstelen. Manen weer mooi en z’n hele linker kant weer schoon, inclusief z’n buik en een beetje staart. Twee dingen die ik nog niet eerder gedaan had. Buik was nog wel erg intiem dus daar ben ik na een paar halen mee gestopt.

Dan moet je weer rechts zien te komen en dat wil nog niet door gewoon ‘naar rechts over te stappen’. Dan blijft hij z’n hoofd stug naar rechts buigen zodat je er niet omheen komt. Maar met een wortel in de bak is’t geen probleem… Ben in de linker hoek van de stal en voilá, dan sta ik rechts. En nu ben ik ook direct zonder aarzelen op hem af gestapt om te krabbelen en dat ging goed, zonder heftige reactie. Met touwtje gaat toch weer iets beter dan los, dus voorlopig die er ook maar weer wat vaker bij.
Ook rechts helemaal kunnen borstelen, ook van deze kant zelfs z’n buik een beetje en met m’n had even langs z’n staartaanzet.
Beetje extra lang over ‘t borstelen gedaan rechts en daarna kon ik ook zélf terug naar links, tot nu toe was hij me steeds voor en schoot dan zelf weer terug. Positief puntje dus weer.

Na het borstelen links nog even heel lekker schoft en rug krabbelen en masseren en dan verandert ook duidelijk zijn houding. Zolang ik borstel en ‘eng doe’ draait hij z’n hoofd af van mij, maar zodra ik lekker krabbel komt z’n hoofd iets meer mijn kant op. Hij wil het nog niet toe geven maar éigenlijk is’t wel heel lekker, dat gekrabbel en masseren op je rug, schouder en borst. Héél af en toe kan hij ‘t niet helpen dat z’n lippie dan wat trilt, maar oeps…nee.. niet toegeven.
Toch kan ik zo al krabbelend en masserend behoorlijk tegen hem aan hangen en over hem heen hangen met m’n arm. Ik ga helemaal over z’n rug naar de andere kant, ook over z’n nek, en dan vind hij ‘t minder erg. Halverwege het krabbelen ook het touwtje rustig af geknipt, waarna hij deze keer gewoon bleef staan (weer positief puntje) en ik gewoon door kon gaan met krabbelen.
Toen ik stopte om de stal uit te gaan draaide hij met me mee en éigenlijk wilde hij wel om ‘doorgaan’ vragen… maar dat was hem nog z’n eer te na denk ik. Je moet natuurlijk ook niet ál te snel toegeven en je verdediging laten zakken…
Maar het muurtje begint te brokkelen.