…en weer goed maken

Omat Ben toch wel een beetje ‘aangeslagen’ was van mijn mopperen, heb ik gisteren niet al te veel gedaan. Even aaien van links maar zelfs daarbij was hij weer op z’n hoede.
Vandaag heb ik dus weer even wat meer gedaan, want hij moet er ook niet te lang in blijven hangen. Dipje mag maar we moeten daar nu wel weer zo vlot mogelijk uit.
Eerst dus met eten weer rechts gaan staan en ook gelijk doorgezet met aaien. In het begin ging hij daar nog wel van naar achteren, maar op een gegeven moment bleef hij wel staan eten terwijl ik hem rechts op z’n hals aaide. En dat terwijl de deur nog open stond!
Omdat hij toch wel erg nerveus was nog heb ik hem ‘t laatste beetje gewoon in z’n ‘vertrouwde’ hoek laten opeten en wilde ik ook links nog even aaien en doen, gewoon om even ‘vertrouwd’ af te sluiten. Maar ook hier was hij ‘jumpy’ dus toen toch maar even de deur dicht gedaan en door gezet. Dat kostte wel even moeite maar uiteindelijk was het wel weer aardig goed. Dacht ik…
Want toen ik later, eigenlijk net voor ik weg zou gaan, nog even in de stal was en hem onder het hooi eten nog even een aai wilde geven, reageerde hij daar weer zo heftig op, dat ik de deur weer dicht heb gedaan en nog een keer doorgepakt heb met aaien en aanraken over z’n hele lijf. Ik vermoed dat de combi ik en hooi toch nog voor wat ’schrik’ zorgde ofzo.
Affijn.. uiteindelijk stond hij weer lekker hooi te eten terwijl ik hem weer stond te aaien dus ik hoop dat hij nu weer redelijk uit z’n dippie is en door krijgt dat mopperen écht niet het eind van de wereld betekent.
Hij heeft in ieder geval z’n les geleerd, hoewel hij nog wel een paar keer, met lang gerekte hals nu, hooi uit m’n arm probeerde te happen, was hij nu duidelijk láng niet zo opdringerig, reageerde hij goed op mijn ‘nee’ en bleef redelijk netjes op afstand.
Ach, ‘t is ook allemaal zo moeilijk, al die regels…