Het boek gaat dicht

Vandaag kreeg ik onverwacht een update over Ben. Ben’s nieuwe eigenaar heeft me gevraagd het niet in het blog te zetten.
Maar om toch geïnteresseerden een laatste update te kunnen geven en het boek ‘Ben’ definitief te kunnen sluiten, mocht ik wel een kleine ‘samenvatting’ geven.

Het gaat namelijk erg goed met Ben. De knop is ‘om’ en hij heeft na een winterstop zijn traumatische verleden definitief achter zich gelaten. Het rijden gaat goed, zowel in het bos als in de bak en ook vreemden in de buurt zijn niet langer rede tot paniek. Hij is gewoon de fijne rijpony en maatje zoals ik hem verwacht had te worden, aanhankelijk, mensgericht en ontspannen, niet meer het getraumatiseerde paard.

Ik sta er absoluut niet van te kijken dat de omslag zo vrij ‘plotseling’ kwam, ik had eigenlijk wel verwacht dat het uiteindelijk echt een geval van ‘knop om’ zou zijn.

Ik ben heel blij dat Ben zo goed terecht is gekomen en dankbaar dat ik hem die kans heb mogen bieden. Hij heeft nu met een definitief nieuwe start ook een nieuwe naam gekregen en dat is goed… Nieuwe energie, daar hoort een nieuwe naam bij, het paard ‘Ben’ bestaat niet meer. En dus gaat het boek, met een laatste foto, dicht.

Dag liefje, het ga je goed.

Ben in het voorjaarszonnetje, afgelopen zondag.
Ik word zo blij van de mooie zachte blik die hij nu in zijn ogen heeft.

Op visite bij Ben

Vandaag ben ik aan het eind van de middag op visite geweest bij Ben.
Z’n eigenaar had hem voor de gelegenheid even naar huis gehaald dus hij stond op stal toen ik daar aan kwam. Lekker te vreten en op z’n gemakkie met z’n Andalusische vriend in de stal naast hem.
Toen ik bij de stal kwam ging hij in eerste instantie snurkend naar achteren. Ik was nu duidelijk de vreemde en zij ‘het vrouwtje’.
Natuurlijk is het leuk als een paard je bij zo’n weerzien vrolijk hinnikend van herkenning begroet maar dat had ik bij Ben al niet echt verwacht. Het is nou eenmaal een paard die zich voornamelijk op 1 persoon richt.
Toen we de stal in gingen ontdooide hij wel vrij snel, mocht ik hem al snel aaien en toen ik me een beetje van hem weg draaide en hem weer even ‘negeerde’ draaide hij zijn hoofd ook wel nieuwsgierig naar mij toe. Op een gegeven moment kon je de herkenning wel zien in zijn ogen…
We hebben een poosje staan praten bij het uitloopje wat ze voor de stallen heeft (ideaal zo, lekker bestraat uitloopje en als ze dat open zet kunnen ze via een pad naar een paddock. De wei ligt wat verder van huis af, daar moet ze ze even heen wandelen), Ben kwam af en toe even buiten kijken maar ging daarna weer lekker staan eten in stal (blijft toch zijn grootste hobby). Wel keek hij af en toe nieuwsgierig om het hoekje of we er nog stonden.

Hij zag er goed en tevreden uit en het is wel goed zo allemaal. Ben is nu echt haar paard, heeft het naar z’n zin en voelt zich thuis daar. Rijden gaat ook goed, hij moet nog veel leren en bestendiger worden maar als je nagaat waar hij vandaan komt gaat het gewoon ontzettend goed.
Hij zal altijd wel een bepaalde gebruiksaanwijzing houden, maar al met al is Ben al aardig op weg een redelijk ‘normaal’ paard te worden.

Het was al te donker om nog fatsoenlijke foto’s te maken dus die moet ik jullie helaas verschuldigd blijven.

Het gaat goed met Ben

Vandaag mailde de eigenaar van Ben mij om een nieuwe afspraak te maken voor een bezoekje. Uiteraard heb ik gelijk even gevraagd hoe het met Ben gaat.
Hieronder wat stukjes uit de mailwisseling. De genoemde foto volgt nog.

Ben zit inmiddels al weer aardig in zijn winterkleedje…je had wel gelijk hoor, ik vind hem ook mooier zo. Hij ziet er werkelijk prachtig uit. Ik had voor de gein van de week een keer zijn manen in een hengstenvlecht gevlochten, komt z’n lekkere speknek mooi van uit. Ik heb een fotootje op m’n mobiel.

…………….

Het gaat erg goed, en je merkt echt dat hij zich helemaal thuis voelt hier. Echte dipjes hebben we eigenlijk niet gehad. Wel puntjes die vanaf het begin al lastig waren. Maar die hou je toch…

Het is fijn dat hij zo’n sociaal kudde paard is want hij kan zowel met de pony als met de hengsten samen in de wei/paddock. Af en toe heeft hij wel een een bijtplekje van de hengsten (en omgekeerd ook hoor) maar goed, dat hou je toch niet tegen. En ze vinden het zo fijn samen dat ik het ‘risico’ maar voor lief neem.

Kreeg vandaag van de hoefsmid een complimentje dat ie zo braaf geworden was (stond stil als een volleerd paard) en de stagiar vond hem een prachtige ‘FRIES’ tsja,,,die moet nog een hoop leren zeg maar hihi…

T is wel een echte boef hoor, want meneer kan dus de stallen open maken en laat dus dan ook direct maar even de andere paarden ook vrij. Sta je toch raar te kijken als je opeens een kudde op je gazon aantreft! En dan ook nog zo’n onschuldige smoel trekken ook he…echt hilarisch…we hebben wel direct maatregelen genomen dat dat niet meer kan trouwens! En van t voorjaar t gazon maar opnieuw inzaaien…..

Ik kan nog uren door blijven typen, maar aangezien ik je toch binnenkort zie laat ik het hier lekker bij!

Wordt dus nog vervolgd…

Weer een berichtje over Ben

Vandaag kreeg ik weer een update van Ben’s eigenaar (dat ‘nieuwe’ laten we nu maar weg). Wel grappig want ik had juist vandeweek met de gedachte zitten spelen om misschien binnenkort toch maar eens bij hem te gaan kijken.

Dit schreef ze:

Het is alweer een poosje geleden dat we elkaar gesproken hebben he. Eigenlijk heb ik ook niet veel te melden, maar ik dacht dat je een kleine update wel leuk zou vinden.
Er is een prachtig paard onder die (ook hele mooie) wollige wintervacht tevoorschijn gekomen! Hij glanst prachtig en ziet er super uit. Een echte eyecatcher! Hij loopt heerlijk in de wei. Ik dacht dat hij het fijner zou vinden om met die hitte overdag binnen te staan en dan ’s nacht naar buiten maar daar was hij het helemaal niet mee eens. In de wei (in de schaduw van de bomen) heeft ie het prima naar zijn zin en hij zweet ook verder niet dus dat zit wel goed denk ik. Samen met de shetlander en de geitjes drinken ze dagelijks zo’n 80 liter dus ik sjouw me rot met jerrycans water!
Als ik naar het dorp fiets kom ik langs de wei en dan rent hij altijd het hele stuk met me mee, dat is wel heel grappig! Stiekem is hij toch altijd wel blij om me te zien!
Ik had je foto’s beloofd, die komen ook echt hoor. Helaas is mijn vader nog steeds niet in de gelegenheid geweest om een keer een ‘fotoshoot’ te komen doen. Maar ongetwijfeld komt dat deze zomer echt nog wel…
Bijgevoegde foto is van eind maart maar dan heb je een beetje een idee. Helemaal opgezadeld (dressuurzadel! iets anders lijkt gewoon niet te passen omdat hij zo kort en rond is) en met een bitje in. Ik weet niet of het van de foto af te zien is, maar eigenlijk vond hij hoofdstel en zadel toen al prima. Ik heb er vooral op gelet niet over zijn grenzen heen te gaan. Op tijd stoppen dus en dat werkt nog steeds prima. Allereerst moet hij zijn rug nog meer gaan gebruiken (blijft een aandachtspunt gezien zijn bouw) Hij is verrassend lenig voor zo’n zwaar gebouwd paard vind ik. En snel! Af en toe zie ik hem door de wei scheuren…echt loeihard! Wel een prachtig gezicht hoor! Zolang hij dat maar niet gaat doen als ik er op zit!! maar daar ben ik niet zo bang voor. Hij doet altijd enorm zijn best, echt een harde werker.Ik hoop niet dat het lullig overkomt, maar we genieten nog steeds elke dag van dit bijzondere paard! Kan me ook helemaal jouw gemis voorstellen maar ik hoop dat jij inmiddels ook je draai weer een beetje hebt gevonden. Misschien scheelt het om te weten dat het heel goed gaat met Ben?

Uiteraard ben je van harte welkom om hem een keertje op te zoeken. Of wie weet kom ik ooit wel te paard een keer jouw kant op??

De bijgevoegde foto plaats ik hier niet omdat ze me gevraagd heeft dat niet te doen, ze wil liever niet herkenbaar op internet. Maar Ben ziet er goed uit op de foto, oortjes zoals altijd lekker naar voren en zo te zien helemaal ok met alles wat er met hem gebeurt. Het verhaal is ook wel weer helemaal herkenbaar en ik ben blij dat hij het daar blijkbaar naar z’n zin heeft. Ik denk dat ik binnenkort wel een keer ga kijken en uiteraard zal ik dan de camera mee nemen.

Gemis

Vandaag in het kader van m’n opleiding (veterinaire homeopathie) weer een les ‘Gedrag Paard’ gehad. Deze keer van Petra, van 2Moons. Gave les met veel interessante info en indrukwekkende praktijkvoorbeelden. Een les die indruk maakte… bij de hele klas (iedereen bleef ook nog zitten toen we al klaar waren… even stil nog van het mooie en bijzondere wat we gezien en gehoord hadden).Veel bevestiging ook in hoe ik dingen met Ben aangepakt heb. En herkenbaar, ook de fouten die ik gemaakt heb.

Met name het laatste praktijkvoorbeeld en filmpje zorgden er voor dat ik met een brok in m’n keel zat aan’t eind van de middag en uiteindelijk met tranen over m’n wangen naar huis reed. Wat deed dat paardje en – dat was wel weer leuk – de manier hoe Petra met haar om ging – me aan Ben en mij denken. Het gemis wat ik normaal  probeer te verdringen kwam weer even in alle heftigheid omhoog en bracht me eerlijk gezegd ook nogal van m’n stuk. Twee keer eerder heb ik een paard verkocht, en zowel Fly als Dot kan ik af en toe nog wel eens missen. Maar dat is niet te vergelijken met hoe ik Ben mis – merk ik nu. Het voelt nog altijd alsof ik een stukje van mezelf mis en ik besef weer hoe bijzonder de band was die ik met hem had, juist omdat hij mij zoveel over mezelf geleerd heeft.
En ondanks dat ik weet dat ik echt niet anders kon, heb ik weer spijt dat ik hem verkocht heb…

Gelijk gekregen…

Ik wist het… vanaf de eerste dag dat ik hem zag. Het is even behoorlijk slikken maar vandaag kreeg ik een zeer postief berichtje van Ben’s nieuwe eigenaar.

Hoi Francis,

het leek me wel weer eens tijd voor een update!!!

Beetje raar mssn maar ik wist eigenlijk niet zeker of je daar wel op zit te wachten…kan me ergens eigenlijk ook wel voorstellen dat je liever wat meer ‘afstand’ wilt of zo. Heb namelijk wel heel goed nieuws, maar ik wil jouw ook niet pijn doen snap je…………..niet schrikken dus, maar Ben is inmiddels toch echt een rijpaard! Nog heeeeel groen natuurlijk, maar het gaat steeds beter. Over een paar weken als rem, stuur en gas bevestigd zijn mag hij ook mee naar de rijvereniging om te lessen. Daar kunnen we samen vast een heleboel leren, heb er erg veel zin in.

Ik heb een prachtig bruin hoofdstel voor hem gekocht en dat staat zoooo mooi, alleen past m’n bruine zadel dus niet (is te lang) dus krijgt hij het zwarte hoofdstel van [naam paar] (die heeft ook cobmaat) dat matcht wat mooier met het zwarte dressuurzadel dat hem  wel perfect past. Zwart op zwart is wel wat saai dus ik ga nog wel een mooi fel gekleurd dekje zoeken. Oranje of rood ofzo….

Hij is echt dol op eten trouwens. Hij staat dus op de wei (24/7) Is niet een hele rijke wei, maar toch. Hij bleef maar eten, en dan ook nog 4 flinke balen hooi per week en dagelijks wiesencobs. Nu het voorjaar toch echt is begonnen heb ik hem en de pony toch maar weer in het kleine weitje gezet, kunnen ze dat stuk eerst eens helemaal kaal eten, en ga de grote wei opdelen in stukjes zodat het eten wat meer gedoseerd word. Hij ziet er geweldig uit, maar dikker hoeft niet, zeg maar….beter voorkomen dan genezen nietwaar…

Ben trouwens wel van plan om in juni naar die merensdag/wedstrijdje te gaan met hem, als hij er aan toe is natuurlijk. Dus mssn vindt je het dan wel leuk om te komen kijken??

P.S. Over Ben, hij wordt BRUIN…echt, z’n prachtige wollige vachtje is er practisch helemaal af en een mooi glad glanzend velletje is er onderuit gekomen. Maar dat diep zwarte zag er vanmiddag in de zon opeens ietswat donkerbruin uit, net zo’n gloed er over heen. Dat zal van de zomer nog wel meer worden denk ik, maar een deken is ook zo wat….dan maar bruin!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nu wel erg jaloers ben dat ze hem onder ‘t zadel heeft en het steekt inderdaad, misschien zelfs meer dan ik toe wil geven.
Ik gun het haar en Ben met heel m’n hart, maar had het mezelf ook zo gegund na al het werk, de tijd, liefde en energie die ik in hem gestoken heb.
Maar ik ben blij. Blij dat ik het goed heb aangevoeld dat zij de juiste persoon voor Ben zou zijn en ze samen een goed team zouden vormen. Blij voor haar, dat ik gelijk heb gekregen dat hij echt wel een rijpaard zou worden. En blij voor Ben, dat hij een eigenaar heeft die hem goed aanvoelt en hij uiteindelijk dat rijpaard geworden is en gewoon een fijne en leuke toekomst tegemoet gaat.

Nieuwe update

Omdat ik al even niets gehoord had en me toch wel regelmatig af vroeg hoe het met Ben zou gaan heb ik zelf maar es een mailtje gestuurd. Kreeg al heel snel antwoord:

Het gaat hartstikke goed met hem. Hij loopt heerlijk 24/7 in de wei met onze pony waar hij erg gek op is. Gisterenmiddag toen ik langs de wei liep lagen ze heerlijk tegen elkaar aan te slapen, dat was zo’n mooi gezicht dat ik baalde dat ik geen fototoestel bij me had.

Qua training zijn we ook weer een stapje verder. Hij heeft al een paar keer zonder problemen een zadel op gehad. Ik heb er nog niet opgezeten omdat ik niets wil forceren (tot nu gaat alles zonder stress/paniek/angst bij Ben en dat wil ik graag zo houden) maar ik heb er al wel flink aan geschud, er op geklopt, een plastic zak er over, gewoon om hem aan alles te laten wennen.
Wat ik ook heb gemerkt is dat hij het heel eng vind als ik boven hem uitsteek (wat natuurlijk ook met rijden gaat gebeuren) dus borstel ik hem nu regelmatig terwijl ik op een krukje sta. Inmiddels is hij dat redelijk normaal en ik hoop dat dat met opstijgen ed straks ook een voordeel is.

Verder heeft hij nu 3 keer een bitje ingehad en dat was alsof hij dat al jaren deed, geen enkel probleem dus.

Wat kan ik zeggen, het is gewoon een heerlijk beest! En het is echt een genot om ‘s morgens buiten te komen en dat lieve zwarte koppie van hem te zien. Hij hoort er gewoon al helemaal bij.

Bijzonder is het effect dat hij heeft op mensen. Zelfs mensen die eigenlijk niets met paarden hebben zijn gek op hem. Hij heeft wel duidelijk zijn voorkeur naar bepaalde mensen, maar dat mag ook best.

Hij is wel dol op kinderen. Regelmatig komen er vriendinnetjes van mijn dochtertje spelen, en dat vindt hij erg interessant. Van skelters (met toeter!), skippieballen, springtouwen, en kinderfietsjes kijkt hij dan ook niet raar meer op.

Nou ja, zo staat het er voor. Zoals je ziet doe ik het lekker rustig aan. Ik heb geen zin om dingen te overhaasten, dat werkt toch niet. Bovendien kan ik met de andere paarden wel rijden dus dat hoef ik toch niet te missen. Kortom, geen haast, maar we oefenen gewoon lekker verder en dan komt er vast een moment dat ik heerlijk met hem door het bos kan rijden.

Weer een klein update-je

Vandaag weer een mailtje gehad van Ben’s nieuwe baasje. Ik ben daar toch wel blij mee. Het is wel gek… Na verkoop van Dot was het goed, had ik het afgerond en miste ik haar wel maar was eigenlijk niet meer echt bezig met de vraag hoe het met haar zou zijn. Nu met Ben denk ik regelmatig aan hem, vraag me af hoe het met hem gaat en mis ik hem echt. Juist vandaag had ik al twee keer zitten denken hoe het met hem zou gaan. Nog steeds goed, blijkt uit onderstaande berichtje. De smid is gelukkig geweest, dat was inderdaad hoog nodig en hij krijgt veel verschillende leuke werkjes.

Inmiddels is de hoefsmid geweest en dat ging allemaal prima. Ik ben echt blij dat het gebeurd is, wat een verschil zeg! Nu is ook duidelijk te zien dat hij inderdaad keurig op zijn achterbenen staat.

Verder is hij deze week van de paddock naar de wei ‘verhuisd’ waar hij samen met de shetlander staat. Dat is veel fijner dan die kleine paddock natuurlijk en nu hij aan ons gewend is, kunnen we hem ook zonder problemen weer pakken.

Komende week gaan we lekker verder met het grondwerk en ik ben ook bezig met wat lange teugelwerk. Gewoon met kaptoom en dan op zijn rug een longeersingel met een dekje.

We zijn trouwens ook heel creatief bezig met van die oranje pionnen om te slalommen en een groot stuk plastic waar hij overheen kan lopen. Vindt ‘ie heel spannend maar kijkt ook zo trots als een aap als het gelukt is hoor. Hij heeft er echt plezier in!

Eens kijken hoe het gaat, maar wie weet kunnen we volgende week weer een stapje maken. Zo niet, dan gewoon nog lekker verder hiermee!!

Nieuwe update

Ik heb vandaag weer een mailtje gehad van Ben’s nieuwe eigenaar. Ik heb voor hun geregeld dat mijn hoefsmid Ben daar nog komt doen, in ieder geval nog 1 keer maar wellicht dat hij al hun paardjes wil gaan doen.

Ik kreeg uiteraard gelijk een update van haar, ‘t gaat duidelijk erg goed en ze doet veel met hem, wat natuurlijk super is.
Hoewel ik het niet meer hebben van een paard echt vreselijk mis en echt met m’n ziel onder m’n arm loop, kan ik er door deze super leuke berichtjes wel vrede mee hebben dat Ben daar staat. Met hem komt het wel goed…

Gelukkig kan ik je wel melden dat het erg goed met Ben gaat. Hij staat heerlijk op z’n gemak in de paddock, eet  goed, en is echt een lieve, grappige, ondernemende pony!! Gisteren had hij de tuinslang in zijn mond toen ik aan kwam lopen (je had z’n blik moeten zien, echt hilarisch) en ondertussen weet hij ook al precies hoe hij de bovenluiken van de stallen open en dicht moet doen. Alleen *naam paard* snapt dat dus niet dus die kan dan niet meer naar binnen/buiten en staat er dan enigsinds teleurgesteld bij…!

We hebben ook wat kippen en geitjes waar hij vanuit de paddock goed zicht op heeft en die vindt hij natuurlijk ook razend interessant.

Verder ben ik iedere dag lekker met hem bezig. Beetje poetsen, voetjes optillen, grondwerken in de paddock en gisteren een flinke wandeling in het park. Dat vond hij echt geweldig en het heuvelachtige terrein ging hem goed af. Daar is geen druk verkeer, maar wel wat wandelaars/fietsers en af en toe een auto. Ideaal dus om hem aan alles te laten wennen zonder het risico dat hij een drukke weg op kan rennen. (het gehele park is omheind).

Het leek me verstandig om deze week puur te gebruiken om elkaar te leren kennen.  Ik denk dat hij een super lief en werkwillig paard is, alleen die angst belemmert hem in veel dingen. Dus dat wil ik het eerste aan gaan pakken! En als volgende week zijn hoeven weer netjes zijn ook het longeren/lange lijnen werk. Natuurlijk alles lekker speels en in zijn eigen tempo, maar ook doeltreffend.

Verder mijn complimenten voor jouw goede werk want als ik het begin van het Blog lees, en zie hoe Ben nu is…echt een enorme vooruitgang! En ik heb ook stellig de overtuiging dat het helemaal goed gaat komen met Ben!  

Laatste bladzijde…

Vandaag was het dan zo ver. De dag waar ik zo tegenop gezien heb, de dag dat ik m’n maatje weer moet laten gaan. ‘To love is to let go’ zeggen ze, maar poeh wat is dat moeilijk. Toch was ik er best rustig onder vond ik zelf.
Vanochtend al eerder naar de wei gegaan om nog even lekker bij Ben te zijn. Niet echt wat gedaan met hem, beetje geborsteld want hij was voor’t eerst echt goor en vol zand. Staart en manen nog even gedaan en verder alleen wat bezig geweest op de wei, gewoon ‘er zijn’, dat was genoeg. Nog even een kus op z’n neus ‘gestolen’ en even flink in z’n manen gehangen en toen was het wel goed.

Toen zijn nieuwe eigenaren hem kwamen halen heb ik hem zelf op de trailer gezet. Dat duurde iets langer dan normaal, maar goed, elke trailerrit is een verhuizing geweest voor hem en ik stond er natuurlijk niet echt ontspannen bij. Uiteindelijk ging hij toch braaf op de trailer en zijn ze vertrokken.
Toen kwamen wel even de waterlanders… wat een leegte ineens van binnen!
Ik heb Gimly ‘t halster om gedaan en ben even met hem wezen wandelen, even zinnen verzetten.
Toen ik thuis kwam had ik al een eerste berichtje in m’n mailbox van zijn nieuwe baasje:

Alles is prima gegaan onderweg. Ben heeft al kennis gemaakt met de andere paarden en staan nu lekker in de paddock van zijn hooi te knabbelen!

En later ‘s avonds kreeg ik nog een berichtje.

Het gaat super met Ben! Hij staat heerlijk op z’n gemak en zoekt graag het gezelschap van *naam paard* waar hij het goed mee kan vinden. Vanmiddag kon ik hem zonder problemen uit de paddock halen en heb hem lekker wat gepoetst en wat mee getut. Het gaat eigenlijk nog beter dan we hadden gehoopt en we zijn super blij met hem!

Ik ben wel heel blij om dit te horen. Het bevestigt dat ik deze mensen goed ingeschat heb en Ben’s reactie op deze mensen goed aangevoeld. Ik denk dat hij het daar goed gaat krijgen en daar ook echt dat fijne rijpaard gaat worden dat hij diep van binnen is. Hartenbreker die hij is heeft hij in ieder geval het hart van zijn nieuwe baasje al gestolen, gisteren in haar laatste mailtje voor ze’m kwamen halen schreef ze al dat ze nu al helemaal verliefd was op Ben en er erg naar uit keek. Ik ben blij dat zij ook ziet wat ik zag.

Voor mij gaat het boek ‘Ben’ dicht, een ander gaat nu verder met het vervolg…
Eventuele updates van Ben’s nieuwe eigenaar zal ik hier voorlopig nog even blijven plaatsen, voor degenen die dat nog willen volgen.

Lieve Ben, het ga je goed. Er blijft altijd een klein hoekje in m’n hart van jou.
Dag vriend…

The reason it hurts so much to separate is because our souls are connected.
~Nicholas Sparks, The Notebook~